گونه ‌شناسی ائتلاف‌های مستقل

1386/12/10 - 11:48

مقدمه:

ائتلاف سیاسی به عنوان یکی از ابزارهای رایج در آستانه رقابت‌های پارلمانی، راهبردی معقول و در پاره‌ای از مواقع حیاتی، برای افراد و گروههای سیاسی به شمار می‌آید.

شرکت‌کنندگان در یک ائتلاف انتخاباتی، اهداف گوناگونی را مدنظر دارند که مهمترین آنها، ارتقای توان رقابتی خویش در اثر تجمییع قابلیت‌های هر یک از اعضای ائتلاف است.
با این حال، مطلوبیت این راهبرد همواره موجب تشکیل ائتلاف‌های حزبی و سیاسی، فارغ از اهداف و برنامه‌ها جناحی نخواهد شد. به همین دلیل، مساعدترین بسترهای ائتلافی، عمدتاً در داخل جناحهای همسو و موافق شکل می‌گیرند.
اما در پاره‌ای از موارد نیز ائتلاف سیاسی، مورد استفاده افراد و گروههایی قرار می‌گیرد که علاقه چندانی به حضور در چارچوب گرایشات حزبی و جناحی ندارند. معمولاً این گونه از ائتلاف‌ها را با عنوان ائتلاف افراد و یا گروههای مستقل می‌شناسند. ائتلاف مستقل نیز به نوبه خود، از تفاسیرو گونه های متفاوتی برخوردارند که با هدفگذاری اهداف و دلایل استقلال، قابل بررسی خواهند بود.بدین منظور در ادامه، به شکلی مختصر به ارزیابی مهمترین گونه‌های “ائتلاف مستقل” می‌پردازیم.

۱) ائتلافهای مستقل حداقلی:
یکی از متداولترین گونه‌های ائتلاف مستقل، “ائتلاف‌های حداقلی” یا مجموعه‌های فاقد راهبرد مشترک و واحدند. در چنین ائتلافهایی هر یک از اعضاء دارای اهداف و برنامه‌های خاص خود بوده و از حداقل همسویی فکری و عقیدتی با سایر اعضاء برخوردارند. این گونه از ائتلاف‌های مستقل، بیشتر با هدف صرفه‌جویی در زمان و هزینه‌های مادی و بهره‌برداری از حاصل جمع عددی قابلیت‌های تبلیغی و سیاسی اعضاء تشکیل می‌شوند.
ائتلافهای حداقلی، پس از خاتمه رقابتها، به دلیل عدم برخورداری از اهداف مشترک و یا جذب در جناحهای قدرت، به سرعت برچیده خواهند شد.

۲) ائتلاف‌های مستقل جناحی:
ائتلاف‌های دسته دوم را “ائتلاف‌های جناحی” تشکیل می‌‌دهند که از نظر ساختاری از موقعیت بهتری نسبت به گونه نخست برخوردارند. ائتلافهای جناحی عمدتاً پیرو ۲ دسته از شرایط به وجود می‌آیند. دسته نخست ائتلافهایی هستند که به دنبال ورشکستگی سیاسی احزاب و جناحهای اصلی (حاکم یا اپوزیسیون) شکل گرفته و هدف نهایی شان تاسیس تشکیلاتی مستقل از جریانهای سیاسی موجود است.
دسته دوم نیز ائتلافهایی هستند که به دلیل بیرون ماندن اعضاء از فهرست جناحهای موجود، ناگزیر به تشکیل ائتلاف‌های مستقل و فاقد اعتبار جناحی شده‌اند. معمولاً ائتلافهای جناحی دسته دوم، مجموعه‌ای متشکل از افراد ناشناخته یا فاقد ارزش سیاسی و انتخاباتی به شمار می روند.

۳) ائتلاف‌های مستقل از قدرت و ثروت:
سومین گونه از ائتلاف‌های مستقل را افراد و گروه هایی تشکیل می‌دهند که علی‌رغم رویکرد غیرانفعالی به ائتلاف، از هویتی ایجابی نیز برخوردارند. به عبارت دیگر ائتلاف‌های مستقل از قدرت و ثروت، اولاً دارای اهداف مشترک و مشخصی برای پیشبرد برنامه‌های ائتلافند و ثانیاً تمایل آنها به استقلال، چندان رنگ و بوی جناحی و حزبی یا وابستگی به منابع قدرت یا ثروت ندارد. به همین دلیل، در این گونه از ائتلافها، برخورداری از ارزش ائتلافی و جناحی، مانعی در پیگیری اهداف ائتلاف به شمار نیامده و اعضای ائتلاف با هدف پیراستن تشکل خویش از آفاتی چون: شیفتگی در برابر قدرت، تداوم انتفاع به هر شکل ممکن، وامداری به ثروتمندان و تقدم قدرت‌ طلبی بر مردم‌گرایی تشکیل می‌شوند. در راهبرد ائتلافهای مستقل از قدرت و ثروت، تحزب و ائتلاف، ابزاری مدنی برای حراست از حقوق رأی‌دهندگان و جامعه است؛ نه ابزاری برای به دست آوردن منابع مالی برای تبلیغات یا صرفه‌جویی در هزینه‌ها یا جبران فقدان پایگاه حزبی و جناحی.

کلام آخر:

تأکید بر عبارت استقلال حزبی و جناحی، به خودی خود فاقد ارزش سیاسی است؛ چرا که تجارب سالهای اخیر نشان داده است، گونه‌های وابسته به ائتلاف‌های دسته اول (حداقلی) و دوم (جناحی)، پس از پیروزی در انتخابات، به سرعت جذب جناح حاکم شده و از ارزشهای استقلال‌طلبانه ائتلاف دست خواهند شست. در حالی که در ائتلافهای مستقل از قدرت و با محوریت مردم و مطالبات ایشان، کسب قدرت و حضور در نهادهای پارلمانی، تنها وسیله‌ای برای تأمین اهداف ائتلاف بوده و برنامه های انتخاباتی، حتی در صورت حضور اعضای ائتلاف در قدرت و همکاری با جناحهای دیگر، دستخوش تغییر و اضمحلال نخواهند شد.

* کارشناس ارشد علوم سیاسی


مربوط به:،،،،،،،،
فرستاده شده در ائتلاف کاندیداهای مستقل سراسر کشور،ائتلاف کاندیداهای مستقل مجلس هشتم،اخبار،انتخابات مجلس شورای اسلامی،انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی،یادداشت | یک نظر


یک پاسخ برای “گونه ‌شناسی ائتلاف‌های مستقل”

  1. توسط ميرزاده موسوي شبستري در بهمن 26, 1390 | پاسخ

    ضمن ابراز خرسندی از نظرات کارشناس محترم .یک دسته دیگر را هم میتوان به آن نوع استقلال خواهی اضافه نمود.یک عده نیز دقیقا بدلیل اینکه هیچ نوع حزب و گروهی را نمیپسندند چون اعتقاد دارند وطنمان ایران و دینمان اسلام و مکتبمان حسینی وحزبمان حزب اا… است هر چند غالب اعضاء آن جبهه ها را قبول دارد.. بهیچوجه قصد کسب قدرت و ثروت را ندارند چون آنقدر لطف باری تعالی شامل بوده که جز خدا نیازی ندارد..حتی روش اعطاء وام بانکی را نیز با اعتقادات خود سازگار نمیبینند لذا ریالی وام بانکی نمیگیرد.و حالا که دیده همت رفع مشکلات کافی نیست همینقدر میتواند شاید همت خود را اضافه کند آمده و میخواهداگر توانست کاری کند. و به این نیز کاملا واقف است اگر اراده کند بدون ورود به هیچکدام از جبهه ها بیشترین رای را میاورد .منتها هم دیر اقدام نموده و هم نمیخواهد بیشتر هزینه کند چون قصد ندارد بعدا این پول جبران شود.در واقع میخواهد اگر توانست با کمترین هزینه اهداف خود را اجرائی کند .لذا بنده جزء آن دسته هستم .که میخواهم بسیاری از امورات با همت بیشتر عملی شود مثل جلوگیری از شکل گیری باند های کثیفی که منجر به مخدوش شدن چهره نظام میشود و تخلفات علنی میکنند خودشان هم میگویند این چه نظامی است.و… معتقدم اگر این نظام آسیب ببیند قطعا کلام خدا (قرا مجید) را باید در کمد خانه پنهان کرد و نماز را مخفیانه خواند .شک نکنید . بنده اگر نماینده شوم شک نکنید به ضرر من هست چون اولا فعلا بیشترین آرامش را دارم .کسی کاری به کارم ندارد .هر چه خداوند متعال داده آنقدر کافی است که برای بچه ام نیز کافی است.کار خلاف نمیکنم و نیازی به مقام ندارم در حد خودم مقام نیز دارم…".اما علت نامزد شدن بنده در حال حاضر و بدون تصمیم قبلی صرفا اعتقادی است و اگرمطمئن شوم  وضعیت خوب است  قطعا انصراف خواهم دادحتی اگر بر فرض نماینده شوم "

ارسال نظر


Check Google Page Rank